| Nippich's profileNippich MathayomchanPhotosBlogNetwork |  Tools  Help |
|
August 18 Basketball Universiade Gameและแล้วก็จบลงสำหรับ Basketball Universiade Game
หรือ บาสเก็ตบอล กีฬามหาวิทยาลัยโลก
จากการที่กระผมต้องไปดูการแข่งขันบาสเก็ตบอลที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต
เป็นระยะเวลาอันยาวนานเกือบ 10 วันเต็มๆทำให้ผมชินกับการไปกลับจากบ้านไปมหาลัยแห่งนี้ไปเลย
(วันแรกๆนี่แทบตาย!!) ซึ่งสุดท้ายก็จบลงด้วยชัยชนะของ "ลิทัวเนีย"
แชมป์เก่าเจ้าเดิมจากการแข่งขันครั้งที่แล้ว
ซึ่งเอาชนะทีม"เซอร์เบีย"ไปขาดลอยด้วยสกอร์ 85-66
แม้ว่าแต้มจะขาดแต่ก็เป็นการแข่งขันที่สนุกมากเพราะสูสีกันมากจนถึง
ควอเตอร์ที่3 ซึ่งลิทัวเนียนั้นตกเป็นรองเป็นอย่างมากในช่วงแรกและเป็นฝ่ายทำคะแนนไล่ตามมาตลอด
แต่สามารถใช้ความแข็งแกร่ง ประสบการณ์ ทีมเวิร์ค และความสามารถในการแก้เกมของโค้ชที่เหนือกว่า
จึงทำให้ลิทัวเนียสามารถคว้าชัยชนะไปได้ตามความคาดหมายของทีมอันดับ1ของรายการ
ขณะที่บาสทีมไทยของเรานั้นเท่าที่ดูจากผลงานในการแข่งขันครั้งนี้สำหรับตัวของผมแล้วยังไม่ค่อย
จะประทับใจเท่าไหร่นัก ไม่ใช่ในความสามารถของนักกีฬา แต่เป็นระบบของบาสไทยที่ยังล้าหลังคู่แข่ง
ในเอเชียทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็น จีน เกาหลี และญี่ปุ่นที่ได้อันดับ4ของรายการนี้(ซึ่งผมประทับใจการเล่นของ
ญี่ปุ่นและเกาหลีมาก) ซึ่งไทยนั้นไม่ใช่ว่านักกีฬาของเราไร้ฝีมือ แต่การสนับสนุนกีฬาชนิดนี้ในเมืองไทยนั้น
ถือว่าไร้คุณภาพ ทำให้วงการบาสไทยไปไม่ถึงไหน ซ้ำยังถอยหลังลงคลอง
เพราะประเทศอื่นๆที่เคยด้อยกว่าเรานั้นแซงหน้ากันไปหมดแล้ว
จากการที่ผมได้ชมการเล่นของไทยนั้น ดูแล้วรู้สึกว่าเกมการเล่นยังไม่ค่อยเป็นระบบเท่าไหร่
มีการผิดพลาดบ่อยและไม่ค่อยจะสวยงาม(เหมือนมั่วๆ) ดังนั้นเมื่อเจอกับทีมระดับสูงๆแล้วทำให้เล่นลำบาก
ใช้จังหวะกันค่อนข้างสิ้นเปลืองมาก แต่ก็ชื่นชมสำหรับจิตใจของนักกีฬาที่สู้ไม่ถอย
แม้ว่าสภาพของทีมจะเป็นรองอยู่มากก็ตาม
ดังนั้นหากไทยมีการจัดระบบการจัดการที่ดีขึ้น ให้นักกีฬามีเวลาฝึกซ้อมมากขึ้น
ซึ่งในความเป็นจริงควรจะเปิดลีกอาชีพสำหรับบาสเก็ตบอลเพื่อให้มีการพัฒนาความสามารถ
ประสบการณ์ และโอกาสในการเล่นที่มากขึ้น จะทำให้วงการบาสของไทยพัฒนาไปอีกระดับ
และนักกีฬาจะได้มีแรงจูงใจและโอกาสที่มากขึ้น
ที่ผมกล่าวไปก็อาจจะไม่ได้อะไรขึ้นมาเพราะพวกผู้ใหญ่เค้าก็คงไม่ได้แวะมาอ่านบล็อกนี้กันหรอก
แต่ผมอยากให้ทุกคนที่เล่นบาสพึงระลึกไว้ว่า
ถึงคุณจะเล่นบาสให้"เก่ง"สักแค่ไหน แต่หากคุณ"ไร้"โอกาส สิ่งที่คุณรักอาจจะหมดความหมาย
กลายเป็นเพียงแค่"ของเล่นยามว่าง"เพียงเท่านั้น
คนที่รักบาสเก็ตบอลในเมืองไทย อาจกำลังถามตัวเองอยู่ว่า
จะเล่นบาสไป"เพื่ออะไร"ถ้าคุณไร้"โอกาส"ที่จะพัฒนา
แต่หากมันเป็นสิ่งที่คุณรัก ก็ขอให้ทำเต็มที่กับสิ่งที่คุณรัก
ไม่เฉพาะแค่บาสเก็ตบอลหรอกครับ
ทุกสิ่งทุกอย่าง ดนตรี กีฬา ร้องเพลง ทำอาหาร แต่งหนังสือ เขียนนิยาย ตัดผม เย็บผ้า ฯลฯ
ขอให้ทำเต็มที่เถอะครับ
มันคือพรสวรรค์ของคุณ ความสุขของคุณ มันคือ"ตัวตน"ของคุณ
คุณจะทิ้งมันไปเพียงเพราะว่าไม่มี"โอกาส"อย่างนั้นหรือ?
ขอจงอย่าทิ้งความฝัน เพราะเพียงแค่คุณพบอุปสรรค
แต่จงกอดความฝันนั้น และก้าวผ่านอุปสรรคไปให้พ้น
ไม่ต้องกลัวที่จะเจ็บ เพราะความเจ็บสามารถหายไปได้
ไม่ต้องกลัวที่จะล้ม เพราะคุณสามารถลุกได้
แม้มันจะไม่สำเร็จอย่างที่ฝัน
แต่อย่างน้อย
คุณยังได้บอกกับตัวเองว่า
เรา"กล้า"ที่จะเดินตามความฝัน
แต่อีกหลายๆคนยังคง"กลัว"ที่จะเดินตามความฝัน
และสุดท้ายนี้ ผมอยากจะบอกว่า
...
นี่กรูนอกเรื่องไปไกลแล้วนี่หว่า!!!!!><
|
|
|
